🐋

Columns

Klinkt als Kangaroe

“Mam, dat was wel lelijk toch dat die ene moeder die andere moeder uitschold voor 'kangaroe'?”

Kangaroe??

Ah.

Juist ja.

We zaten in de auto na ons gezinsbezoekje aan een restaurant. Het restaurant had er sinds kort een speeltuintje bij. Vermoedelijk omdat men het beu was tegen gillende en schreeuwende kids aan te botsen bij het serveren van de diverse wijnen en spijzen. Je kunt het probleem dan maar beter naar buiten verschuiven. Ik ben voor. Ware het niet dat ook een aantal ouders zich geroepen voelde om juist daar wat uitgelaten gedrag te vertonen.

Laat ik specifieker zijn: om aanzienlijk asociaal gedrag te vertonen. Slecht-voorbeeld-gedrag. Getriggerd door hun kroost, dat functioneerde als kleine katalysatoren. Eerst zitten ze – de ouders dus - nog rustig binnen te genieten van een buitensporig dessert, terwijl buiten de kinderen op de glijbaan de machtsstructuur aan het vaststellen zijn. Ouders blij met de illusie van rust, kids blij met hun verworven vrijheid zonder bevooroordeelde getuigen.

Let’s play this game....

De onvolwassen mensjes zorgen er door hun pikorde-gedrag voor dat er in de hersenen van hun ouders blijkbaar een knop omgaat, waardoor ego en buitensporige beschermingsdrang als bij klokslag strijden om een eerste plaats; een race waarbij alle vormen van beschaafdheid en redelijkheid worden vertrapt. Dit resulteerde in dit geval heel elegant in een: “IK-laat-JOU-MIJN-Joey niet..." etc. piepppp [lelijk woord]. Ofwel: klinkt als 'kangaroe'.

Uitschelden. Vreemd fenomeen. Gebaseerd op interpretatie, betekenis geven en intentie. Het is in elk geval een uiting van agressie. Maar waarom?

Agressie bij kangaroes is in sommige gevallen een oorzaak van honger en dorst. Ik heb de neiging de hypothese ‘honger’ direct overboord te gooien aangezien we in een restaurant zitten met een ‘all you can eat’ -formule. Voor een kangaroe – lees: herkauwer - geldt eerder een ‘as long as you can eat’ -formule. Dorst is misschien wel een dingetje. Ik ga deze ouders niet betichten van een hoog rosé-verbruik, maar kan het ook niet ontkrachten aangezien mijn eigen observaties in dezen belabberd waren. Een kangaroe zou trouwens ook niet zo snel chagrijnig zijn vanwege dorst want sommige soorten, er zijn er serieus bijna 50, kunnen wel weken achtereen zonder water. Nadorst misschien.

Hoe raak de mentale klappen van uitschelden precies zijn, hangt af van de betekenis die we aan de betreffende woorden geven. Zo werd één van mijn leerlingen een keer uitgescholden voor ‘surfplank’ (ja ja, we blijven in Australische sferen). Het tienermeisje was erg overstuur. Ik snapte dat niet. Ze legde me uit dat de pestkoppen dit tegen haar zeiden vanwege haar platte achterste. Zeiden ze dat maar tegen mij! Maar dat zei ik niet hardop. Ik vertelde haar dat een belediging pas een belediging is als je ‘m adopteert. Ik strekte mijn hand uit en vertelde haar dat hier een fictieve wc-rol op lag. “Cadeautje,” zei ik. Ze keek me verbaasd aan. “Wil je ‘m?”, vroeg ik. “Nee.. eigenlijk niet. Wat moet ik ermee?”, antwoordde ze.  “Goeie vraag. En als jij ‘m niet aanneemt, van wie is die wc-rol dan?”.  Ze glimlachte begrijpend en liep met een lichtere tred weer naar haar vrienden. Stond ik daar met m’n fictieve wc-rol.

Hier in de speeltuin wisten beide partijen wat de intenties achter de woordkeuze waren en kozen ze ervoor de woorden te adopteren. Zouden ze de echte lading wel weten? Maar de woorden waren raak en veroorzaakten pijn. Al gingen beide volwassenen niet, zoals kangaroes dat kunnen, letterlijk met elkaar op de vuist. Want dat kangaroes flink kunnen vechten is een bekend gegeven. Hun wetenschappelijk naam Macropodidae betekent ‘grootpotigen’, refererend aan hun grote en sterke achterpoten waarmee ze hun tegenstander goed kunnen toetakelen. Een simpele ‘low kick’ is daar niets bij, aangezien kangaroes met twee benen tegelijkertijd trappen. De impact van de achterpoten is afhankelijk van de soort én van het formaat van de tegenstander. Behalve met hun achterpoten - met steun van de staart - weten ze ook wel raad met hun voorpoten. De bekendste soort wat dit betreft is de reuzenkangaroe (Macropus rufus). Deze werd vroeger zelfs – gelukkig is het nu verboden - voorzien van bokshandschoenen en ingezet bij knokwedstrijden om te vechten tegen menselijke boksers. Ik zie daar – zelf vechtsporter – echt de lol niet van in. Deze imposante dieren kunnen overigens aardig wat tegenstand bieden. Sommige mannelijke exemplaren zijn namelijk behept met een postuur waar zelfs een goed afgetrainde bodybuilder jaloers op kan zijn. In de onderlinge gevechten om de vrouwelijke dieren en de hiërarchie heel handig.

In de speeltuin-arena hier staan echter twee vrouwen. Waarnemingen van vrouwelijke kangaroes die serieus met elkaar op de vuist of achterpoten gaan, ken ik niet. Maar ze zullen om hun jong te beschermen niet misselijk te werk gaan. Het is bekend dat kangaroes hun vijanden – veelal dingo's – naar het water lokken om ze vervolgens daar te vertrappen. Ondanks dat de confrontatie tussen de twee speeltuin-moeders niet in een fysiek gevecht ontaardde, veroorzaakte de aanvaller toch aardig wat stress en hartkloppingen bij haar opponent. Als ze had gekund, had ze vast net als een kangaroe drie meter dertig hoog en dertien meter ver gesprongen. Maar het speeltuintje was daarvoor sowieso te klein, dus na de lelijke woordenwisseling begaven de dames zich fysiek ongeschonden richting restaurant respectievelijk parkeerterrein. En ‘along the way’ werden de kleine Joey’s weer verzameld; HOP, die veilige warme buidel weer in.

“Is het weer veilig?”, vroeg een oudere dame die het terras slash de tribune laconiek op kwam wandelen. Ze was bijster weinig onder de indruk van het voorval. De vraag was aan mij gericht. “Euh. Ja. Ik schat in van wel,” antwoordde ik en blikte naar mijn mede-publiek. Daar las ik op de gezichten voornamelijk geamuseerdheid. Wat een wereld. Dat dacht ik nogmaals toen ik de ‘aanvaller’ haar kleine Joey van zes een lolly zag geven; een surrogaat voor de melkvoorziening die bij kangaroes in de buidel te vinden is. Een kangaroe-jong weet zijn voedselbron eveneens prima te vinden; en wel al vijf minuten na de geboorte. Kangaroes worden namelijk als ‘embryo’ geboren; het diertje is dan nog geen 5 centimeter groot en slechts 5 gram zwaar.  Mama-kangaroe is na driekwart jaar (of vier kilogram later) klaar met het geneuzel van haar jong in de buidel en kickt het dan - nog wel onder scherp toezicht - de wijde wereld in. Het zijn wel dieren. Wij mensen doen dat niet, maar als je het nou zo bekijkt dat een kangaroe maximaal 20 jaar wordt (vier keer minder oud dan wij zeg maar), kunnen we hier dan íets van leren als het gaat om het loslaten van kinderen. Vraagteken. De gevechten van ons kroost zelf laten uitvechten, bijvoorbeeld? Ruzie maken heeft ook nut namelijk (omgaan met boosheid, rekening houden met anderen, etcetera) en het hoogste nut begint als kinderen zelf in gesprek gaan, daarbij leren luisteren en leren onderhandelen. Ik ben van mening dat we heilzaam moeten coachen door geen partij te kiezen en ze te laten zien hoe samen leven en samen spelen het beste werkt. Aan een preek over géén ruzie maken hebben ze toch niet zo veel. Aan gecontroleerd laten ervaren wel. Als ouders de gevechtjes een beetje gaan staan overnemen, aangevuld met een zooitje krachttermen erbij, dan lijkt me dat niet de meest constructieve oplossing voor de kinderen zelf. De kangaroe laat haar jong dus gewoon wat eerder los. Desondanks kan het jong tot de leeftijd van één jaar naar de tepel blijven reiken en melk drinken. Een mooie balans tussen vertrouwde veiligheid en eigen verantwoordelijkheid leren nemen.

Ik kijk nog even achterom naar het kleine meisje van acht op de achterbank van de auto. Fronsend zit ze te broeden op hoe men nou zo’n leuk dier als scheldwoord kon gebruiken. Interpretatie op interpretatie. Zoekend naar een definitie, een overeenkomst. Uiteindelijk laat ze het erbij. Ik richt m’n aandacht weer op de weg. Laat kangaroe maar gewoon kangaroe zijn.

(foto: pixabay (bewerkt))

Nicolle van Groningen is Reefz Reporter, redacteur Wildlife Magazine, docente dierverzorging/biologie, bestuurslid Stichting Rugvin en adviseur vanuit haar eigen bureau Seanic, waarmee ze bedrijven ondersteunt bij het vormgeven van hun visie & missie.

Over Reefz

🌍 Blue Economy Network

✒️ Lidmaatschap

⚜️ Vacaturebank

Introductie

Partners

Wildlife Magazine

🔎 Bekijk alle verschenen edities van Wildlife Magazine -

Bedrijvengids & Productcatalogus (TOP10)

🔎 Bekijk alle bedrijven en producten op Reefz -

Winactie

Kans maken op deze prijs ?
Doe mee met de Reefz Winactie !

Foto's

Workshops

Teaching - Learning - Caring...

Travel

-broaden your horizon-

Career Coach

De eerstvolgende stap in je carrière.

Business to Business

Consultancy & Communications

bol.com

Welke content hoort waar ?

Werken bij WildWorld B.V.

Studie, Stage & Afstuderen bij WildWorld B.V.

Contactformulier

✉️  Ik wil naar aanleiding van de informatie op deze website in contact komen met de organisatie -

Reefz

WildWorld B.V.

FB Page | FB Group | Mailing List


Mission:


Re(de)fining businesses,

Connecting professionals,

Empowering people,

Envisioning sustainable societies.


Read more...



Organisatie:


  • Animal Care by Mafalda
  • Communications (B2B)
  • Consultancy (B2B)
  • Contactformulier
  • Medewerkers
  • Partnerships
  • Raad van Advies
  • Studie, Stage & Afstuderen
  • Werken
  • WildWorld B.V.
  • Workshoppacks
  • Direct naar:


  • Animal Care Manuals
  • Career Coach
  • Human|Nature
  • I.M.
  • Off Topic
  • Projecten
  • Reefz Events
  • Reefz Recensie
  • Vacaturebank
  • WildWorld B.V.
  • Workshops voor Groepen



  • Uitgever: WildWorld B.V. | Contact: redactie@wildworld.nl