🐋

Blogs

De rashond

Opnieuw reageer ik op een stukje uit het nieuws: wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat rashonden in vergelijking met wolven drager zijn van veel meer negatieve mutaties. Met andere woorden: bij verdere inteelt is de gemiddelde levensvatbaarheid van honden lager dan die van wolven. Niets nieuws voor hondenfokkers. Het is immers al lang bekend dat de meeste hondenrassen gebaseerd zijn op een beperkt aantal uitgangsdieren en dat strenge selectie noodzakelijk is om op te treden tegen kwalen met een erfelijke component. Bovendien zijn veel hondenrassen aan elkaar verwant. Het meest bekende voorbeeld is de Duitse herder, die terug te voeren is op één enkele reu (die er overigens geweldig mooi uitzag als je naar de oude foto kijkt...). Duitse herders zijn vervolgens gebruikt voor de fok van allerhande andere rassen, de witte Zwitserse herders natuurlijk (die nog erg op Duitse herders lijken), maar ook Saarloos en Tsjechische wolfhonden en ook het ras waar mijn huiswolfje bij hoort: de Hovawart. Vanwege de wereldwijde populariteit van de Duitse herder als ras, zijn er ook nogal wat straathonden die in meer of mindere mate Duitse herder bloed voeren. De invloed van die ene reu is dus gigantisch te noemen. Dat zou op zich geen probleem hoeven te zijn en de bovengenoemde honden(rassen) zijn ook verhoudingsgewijs gezond. Wel is hun genetische basis beperkt. 

Wat wel een probleem is, en ook door de meeste kynologen als zodanig wordt onderkend, is dat op tentoonstellingen de meest extreme rasdieren een voorsprong hebben. Binnen een ras met een relatief korte snuit worden de dieren met een nog wat kortere snuit het mooist gevonden. Langharige rassen worden nog iets langhariger. Krulstaartige rassen wordn nog iets krulstaartiger. Die "meest rastypische" exemplaren worden vervolgens vaker voor de fok gebruikt, wat de fokbasis versmalt (sommige rasverenigingen schrijven dan ook terecht een maximum aantal worpen voor bij zowel teven als reuen!). Op termijn krijgen we zo steeds rastypischer dieren die steeds afhankelijker worden van intensieve verzorging. Denk aan intensieve vachtverzorging, hulp bij de geboorte, tot standaard uitgevoerde operaties aan de luchtwegen... Een schrikbeeld voor iedere hondenliefhebber waarvoor ook al vaak gewaarschuwd is. Veel rasverenigingen denken hier over na en stellen minima en maxima in om de schade te beperken. Maar ze behouden wél de rastypische kenmerken, om het even of die nu praktisch zijn voor de honden zelf of niet... 

Even terug in de tijd, zeg 150 jaar, bestonden er nauwelijks rassen zoals we die tegenwoordig kennen. Er waren wel werkhonden, geselecteerd om taken optimaal uit te voeren. Die vormen de basis van veel van onze rassen (lees bijvoorbeeld maar eens wat Darwin schreef over variatie bij honden: erg interessant leesvoer). Die werkhondentypen werden niet 100% gescheiden gefokt, soms opzettelijk en soms per ongeluk werden ze gekruist. Kwam daar weer een geschikte werkhond uit, dan werd daarmee doorgefokt. Indertijd was er geen scherp verschil tussen Duitse, Belgische en Franse herders, maar wel een goed omschreven idee van de ideale herdershond (en dat idee verschilde per regio en per fokker...). 

Even vooruit in de tijd, zeg 150 jaar, wat zouden we dan voor honden willen hebben? Steeds extremere rassen, wat tegenwoordig toch wel de trend is? Of terug naar de "functionele hond"? Ik heb hier lang over nagedacht. In aanmerking genomen dat de meeste honden gewoon "huishond" zijn, hoe zou de meest ideale hond eruit moeten zien? Ik denk dat ik het antwoord heb gevonden, en het is geen wolf. Je wilt immers geen wolf in huis hebben (specialisten daargelaten): die is te groot, te sterk en vooral te zelfstandig als hij eenmaal een paar jaar oud is. Je wilt een hond met een echt huishondenkarakter. En je wilt wel een hond zonder ademhalingsproblemen, zonder huidplooien die je extra schoon moet houden en zonder vacht die steeds bijgeknipt moet worden. De afmeting en bouw waar je op uit komt is die van de honden die door de natuur geselecteerd worden: dingo's. Het dingokarakter is overigens even ongeschikt als het wolvenkarakter: te zelfstandig. Een dingo-achtige huishond zonder dingobloed, dus. 

Voor deze "functionele hond" kunnen tentoonstellingen niet op de huidige manier functioneren. Hoofdprijzen zijn funest voor genetische diversiteit. Maar een keuring is wel nodig. Die keuring gaat met een meetlat; van alle kenmerken is een ideaal omschreven en een standaarddeviatie. Ideaal plus of min een maal de deviatie is goedgekeurd voor de fok. Ideaal plus of min twee maal de standaarddeviatie is onder voorwaarden goedgekeurd voor de fok (alleen in combinatie met een hond die aan het andere uiterste van de variatie zit: een relatief langbenige mag alleen fokken met een relatief kortbenige enz.). Verder afwijkend is afgekeurd. 

Het functionele ras heeft een functionele vacht, niet al te kort en hooguit halflang. Hij heeft een functionele snuit: lang en met een perfect passend gebit. Hij heeft functionele oorschelpen: staand dus (mijn hovawart heeft af en toe oorontstekingen omdat haar oren niet snel genoeg opdrogen na een duik in de beek). Een functionele staart die wel een boog mag hebben, maar niet op de rug ligt en niet geknikt is en wel een stevige (beschermende) bos haar heeft. Enzovoorts, enzovoorts. Een dingo-uiterlijk, dus.

Om dit ras te verkrijgen moet worden begonnen met geselecteerde rashonden. Op die manier wordt optimaal gebruik gemaakt van het noeste werk van de rasverenigingen om erfelijke ziektes uit te bannen. Die rassen moeten planmatig worden gekruist. In de eerste generaties worden sommige kenmerken nog getolereerd (tiporen, witte vachtkleur), wanneer het nieuwe ras populairder wordt, worden meer en meer "uitbijters" uitgesloten voor de fok. 

Zouden we zo, over 150 jaar, terug kunnen komen waar we 150 jaar geleden ook waren, maar dan beter overwogen en met minder erfelijke problemen bij honden? En zou dit nieuwe ras dan de standaard worden en gewoon aangeduid mogen worden met de term "hond"? 

Natuurlijk droom ik maar een beetje, maar dat mag toch? 

Advertentie

Over Reefz

🌍 Blue Economy Network

✒️ Lidmaatschap

⚜️ Vacaturebank

Introductie

📃  Blogs: je persoonlijke logboek voor het onder redactie publiceren van inspirerende artikelen a.d.h.v. ideeën, inzichten, ervaringen, expertise -

Partners

Recommendations

Wildlife Magazine

 
 

 

🔎 Bekijk alle verschenen edities van Wildlife Magazine -

Bedrijvengids & Productcatalogus (TOP10)

🔎 Bekijk alle bedrijven en producten op Reefz -

Winactie

 

Kans maken op deze prijs ?
Doe mee met de Reefz Winactie !

Events

Workshops

Teaching - Learning - Caring...

Reefz Sessies

Nieuws, Ontwikkelingen & Innovaties

Travel

-broaden your horizon-

Career Coach

De eerstvolgende stap in je carrière.

Business to Business

Consultancy & Communications

bol.com

zooplus

zooplus.nl

Sprekersbureau SpeakOut

Welke content hoort waar ?

Werken bij WildWorld B.V.

Studie, Stage & Afstuderen bij WildWorld B.V.

Contactformulier

✉️  Ik wil naar aanleiding van de informatie op deze website in contact komen met de organisatie -

Óf: Tip de redactie (anoniem)

Reefz

WildWorld B.V.

FB Page | FB Group | Mailing List



Mission:


Re(de)fining businesses,

Connecting professionals,

Empowering people,

Envisioning sustainable societies.


Read more...



,

Organisatie:


  • Animal Care by Mafalda
  • Communications (B2B)
  • Consultancy (B2B)
  • Contactformulier
  • Medewerkers
  • Partnerships
  • Raad van Advies
  • Reviews
  • Studie, Stage & Afstuderen
  • Werken
  • WildWorld B.V.
  • Workshoppacks
  • Direct naar:


  • Animal Care Manuals
  • Career Coach
  • Human|Nature
  • I.M.
  • Off Topic
  • Projecten
  • Reefz Recensie
  • Reefz Sessies
  • Tip de redactie (anoniem)
  • Vacaturebank
  • WildWorld B.V.
  • Workshops voor Groepen



  • Publisher: WildWorld B.V. | Contact: redactie@wildworld.nl