🐋

Columns

Support Team

Gestrande Emoties

"Weer drie potvissen gestrand," luidt de kop. Ik kijk naar de foto met de afbeelding van deze imposante wezens van de zee. Nu reddeloos op het strand. Ik denk aan Graham. Ik denk aan jou, wijze oude man.

Lieve Graham, ik weet ’t nog. Samen hingen we ontspannen over de reling van jouw prachtige houten driemaster en tuurden het water in. Ik probeerde me voor te stellen hoe diep het zou zijn. Onmogelijk. Zo groots, zo machtig, schijnbaar onaantastbaar. Een dolfijn dook even op en verdween in die peilloze diepte. Een glimlach verscheen op m’n gezicht.

“Ja, dat doen dolfijnen.” Ik keek om in het bebaarde gezicht van de oude kapitein en ex-Greenpeace’er naast me. Zijn ogen glinsterden ondeugend onder de klep van zijn zeemanspet. “Wat dan?”, vroeg ik.

“Een glimlach op je gezicht toveren,” zei hij. “En ik zal je vertellen waarom.”

Het was vijf voor twaalf. Zo voelde het tenminste voor alle aanwezigen. In werkelijkheid was het vroeg in de avond en de zon was net aan het onder gaan. Aan de rand van de groep lieten Bultruggen hun gezang horen; de whale meeting was begonnen. Een grote Grijze Walvis haalde diep adem en in een lange, zachte zucht liet hij de lucht via zijn blaasgat ontsnappen. In zijn adem klonk zijn diepe stem die alleen te horen is door leden uit het rijk der dieren. “Is het te laat?” vroeg hij, terwijl hij langzaam met zijn staart bewoog om boven water te blijven. “Er zijn er nog maar weinig van ons over en de zee raakt uitgeput,” vervolgde hij. “We hebben te maken met bejaging, overbevissing, kernproeven en olievervuiling. Ons voedsel is besmet en zelfs ons eigen vet is giftig. Ik weet het niet meer. Wat moeten we doen? Opgeven?”. De grote Grijze Walvis keek om zich heen en zag dat de gigantische ogen van de Blauwe Vinvis zich vulden met tranen. “Wat is wijsheid?”, vroeg hij zacht.

“WIJSHEID?!?" klonk het plotseling luid uit de groep. “Wat bereiken we daarmee?! Ik zeg TERUGVECHTEN!!”. Een grote Zwarte Zwaardwalvis maakte zich los uit de aanwezigen. Het water werd onrustig en golven ontstonden. Hij richtte zich tot de groep. “De mens heeft zijn kans gehad. Ik heb te veel van ons zien sterven door toedoen van hun acties. Ik heb jullie soortgenoten verstrikt gezien in netten. Ik heb baby’s opgehangen zien worden om volwassenen te lokken. Ik heb...”. Hij stopte en beet kort op zijn lip. “Maar,” vervolgde hij “als iemand een andere oplossing heeft, kom maar. Ik ben het goed beu!”.

Een gemompel steeg op uit de groep. “Vechten past niet bij ons en dat weet jij ook wel!” zei de Beluga wild hoofdschuddend tegen de Zwarte Zwaardwalvis. “Ze maken er daarom wel een potje van, die mensen." meende de Potvis. “We moeten ze de weg wijzen naar een betere omgang met de natuur," opperde de Griend. “De magie terug laten ervaren,” vulde de Narwal aan. “Ze weer van de natuur laten houden!” besloot de Kleine Dwergvinvis wijselijk. Een omvangrijke Noordkaper met littekens op haar flanken liet treurig haar hoofd in het water hangen en ze zei: “Mensen moeten gewoon weer van ons houden”.  

“Mensen moeten gewoon weer van ons houden,” herhaalde de oude Grijze Walvis langzaam. Iedereen proefde de woorden. Het was stil. De zon was nu helemaal onder en had plaats gemaakt voor miljoenen sterren. De aanraking van het licht uit de hemel had de zee weer kalm gemaakt. “Ik weet HOE!” Iedereen keek hoe de machtige vin van een Orca boven de reflectie van het maanlicht uitsteeg. “Ik weet hoe,” herhaalde hij nu zachter. “Spreek!” zei de Grijze Walvis. “We sturen de mens de kleine Dolfijnen,” zei de Orca. Hij keek om zich heen en liet zijn heldere blik door de menigte gaan. Dolfijnen van vele verschillende soorten verschenen uit alle richtingen en buitelden om de Orca en de Grijze Walvis. Iedereen moest glimlachen. “Ja,” zegt de Grijze Walvis. “Jullie gaat dit lukken. Jullie zijn de beste ambassadeurs van de zee”. “En wij Orca’s gaan jullie helpen met deze taak,” beloofde de Orca. En zo geschiedde het. Dolfijnen zwommen met kinderen in de kustgebieden en surften mee op de golven van boten op volle zee. Iedereen begon van Dolfijnen te houden. En daardoor ook weer van de natuur.

Graham, ik moest denken aan jouw sage. Nu ik naar die foto’s van de gestrande potvissen kijk. Hoe zou jouw tweede deel van het verhaal er uit hebben gezien?

De aarde kreunt. Iedereen kan het horen. De mensen kijken naar de hemel, de dieren naar de aarde. Het is één minuut voor twaalf. Althans, zo voelt dat. Er is geen meeting, toch is er communicatie. De walvissen bevinden zich verdeeld over de planeet. Op een strand op het noordelijk halfrond ligt een Orca. De aanlandige wind die warmer is dan normaal, streelt haar machtige vin. Ze is dood. In haar maag en darmen zit plastic afval. Op meerdere andere stranden liggen Bruinvissen en Potvissen. Het lijkt er op dat de laatste groep een potje van haar navigatie heeft gemaakt. Eén van hen laat een bericht achter: in zijn maag zit plastic en zelfs een ankertouw.

Op een eiland aan de kust ligt in het zand een kleine Dolfijn van een soort die normaal in veel warmere wateren voorkomt. Aan zijn bekje zit bloed dat langzaam wordt weggewassen door het zoute water in het poeltje waarin hij is gestorven. De stilte is oorverdovend, maar in de lucht is de schreeuw van zijn moeder nog voelbaar. Zij ligt een paar meter verderop, haar doodstrijd op haar lijf geschreven.

De mensen zien het en schudden triest hun hoofd. Ze vragen zich af hoe dit nu mogelijk is. Is het een stille boodschap over wat er nog steeds beter moet in onze omgang met de aarde? Verhalen over die vrolijke dieren van de zee gaan wederom over de wereld. En iedereen herinnert zich opnieuw de liefde en verbondenheid met de natuur. Er liggen kansen om te benutten. In de verte glimlacht een Dolfijn.

Graham, ik denk dat we nog tijd hebben.

Liefs, Nic 

(coverfoto: speciale dank aan Eveliene Jansen-Dinger / Center for Whale Research)

Support Team

Nicolle van Groningen is Reefz Reporter, redacteur Wildlife Magazine, docente dierverzorging/biologie, bestuurslid Stichting Rugvin en adviseur vanuit haar eigen bureau Seanic, waarmee ze bedrijven ondersteunt bij het vormgeven van hun visie & missie.

Advertentie

Over Reefz

🌍 Blue Economy Network

✒️ Lidmaatschap

⚜️ Vacaturebank

Introductie

📃  Columns: een bijzondere verzameling artikelreeksen waarin prominente leden van Reefz hun kijk op de zaken delen -

Partners

Recommendations

Wildlife Magazine

🔎 Bekijk alle verschenen edities van Wildlife Magazine -

Bedrijvengids & Productcatalogus (TOP10)

🔎 Bekijk alle bedrijven en producten op Reefz -

Winactie

Kans maken op deze prijs ?
Doe mee met de Reefz Winactie !

Events

Foto's

Workshops

Teaching - Learning - Caring...

Reefz Sessies

Nieuws, Ontwikkelingen & Innovaties

Travel

-broaden your horizon-

Career Coach

De eerstvolgende stap in je carrière.

Business to Business

Consultancy & Communications

bol.com

zooplus

zooplus.nl

Sprekersbureau SpeakOut

Welke content hoort waar ?

Werken bij WildWorld B.V.

Studie, Stage & Afstuderen bij WildWorld B.V.

Contactformulier

✉️  Ik wil naar aanleiding van de informatie op deze website in contact komen met de organisatie -

Óf: Tip de redactie (anoniem)

Reefz

WildWorld B.V.

FB Page | FB Group | Mailing List



Mission:


Re(de)fining businesses,

Connecting professionals,

Empowering people,

Envisioning sustainable societies.


Read more...



,

Organisatie:


  • Animal Care by Mafalda
  • Communications (B2B)
  • Consultancy (B2B)
  • Contactformulier
  • Medewerkers
  • Partnerships
  • Raad van Advies
  • Reviews
  • Studie, Stage & Afstuderen
  • Werken
  • WildWorld B.V.
  • Workshoppacks
  • Direct naar:


  • Animal Care Manuals
  • Career Coach
  • Human|Nature
  • I.M.
  • Off Topic
  • Projecten
  • Reefz Recensie
  • Reefz Sessies
  • Tip de redactie (anoniem)
  • Vacaturebank
  • WildWorld B.V.
  • Workshops voor Groepen



  • Publisher: WildWorld B.V. | Contact: redactie@wildworld.nl