🐋

Columns

Support Team

Pijngrens

Afgelopen week hebben we onze kat in moeten laten slapen. Of is het ‘onze kat in laten slapen’? Zonder het woordje ‘moeten’, wat de afwezigheid van keuze impliceert.

Ik was rond 18.00 uur thuis, toen ik een telefoontje kreeg van een verder-op-buurvrouw. “Volgens mij heb ik je kat hier; hij is gewond”, zei ze. Ik erheen. En daar lag 'ie. Hopeloos zielig en verwond aan z’n poot. Dit kunnen we wel aan, geen punt. Ik hield zijn mandje voor hem, maar hij kroop er moeilijker in dan de wond zou doen vermoeden. Op naar de dierenarts. Foto’s. De hele achterbottenpartij zo ongeveer aan gort. Mijn dochter van negen was mee en bekeek de foto’s. ‘Dat is niet goed,’ concludeerde ze. Nee, dat was het niet. We namen onze kat met een verbonden pootje en zware pijnstillers op zak weer mee naar huis. We hadden drie dagen en uiteindelijk vier opties:

  1. Een mega-dure operatie zonder zekerheid op herstel;
  2. Het pootje laten amputeren;
  3. Alles zo laten en zien wat het lichaam zelf zou doen;
  4. Euthanasie.   

We kozen gezamenlijk voor twee. Het werd vier; de andere heup bleek te zwak. Als we onze keuze zouden doorzetten, zou het minstens een jaar pijn voor ‘m betekenen en dan nog met de vraag of hij het zou redden. De dierenarts was zeer sceptisch. Ik ben redelijk rationeel, maar ik keek naar m’n dochters. "Wat denken jullie?", vroeg ik ze. "Hij mag geen pijn hebben," antwoordden ze uiteindelijk heel dapper. Het werd dus een spuitje. Ik bleef met de twee meiden bij hem tot hij sliep en we voelden allen de pijn. In het kokertje in zijn halsbandje hadden de meiden een briefje gestopt. "Lieve Kieka, we houden van jou, voor altijd".

Eenmaal buiten met een troosteloos, leeg reismandje bungelend langs m’n bovenbeen, kwam de kon-je-op-zitten-wachten-gewetensvraag: "Mama, als het nu een mens was geweest?". Ai. Ja. Dan was alles anders. Dan hadden we zeker het betere knutselwerk toegepast. Begrijpelijk? Ik dacht aan de film Facing Animals van Jan van IJken. Ook zijn boek Dierbaar heb ik. Het gaat over de tegenstellingen in onze omgang met dieren (aanrader by the way). Enfin. Ik heb sowieso een sterke veroordeling richting de bio-industrie en die waardeloze veetransporten. Maar ik had die ook naar het andere uiterste: kaarsjes branden op een dierenbegraafplaats, absurde dierenwedstrijden en -tentoonstellingen, hoogstaand medisch gegoochel om een dierenleven te verlengen, en weet ik wat allemaal.

Soms is het onbegrijpelijk; hoe kan iemand zijn hond ceremonieel met alle toeters en bellen begraven en vervolgens de bio-industrie financieel in stand houden? Twee weken geleden nog stond ik met de buren tezamen beteuterd rondom een dood konijn. Snuffie had het begeven. Vervolgens loop ik naar binnen de keuken in en gooi 20 grote garnalen in de pan. Dus ja, wie ben ik om zoiets als een dieren-teraardebestelling te veroordelen? Het gaat niet alleen om die hond.

“Emotion is reality,” zei iemand me eens, een uitspraak die mij heeft geholpen een stukje van de mensheid beter te begrijpen. “Reality is subjective,” hoorde ik de Dalai Lama in person een paar weken geleden verkondigen in Ahoy. We maken onze eigen keuzes. Maar welke vraag stellen we vóóraf aan onszelf? Een van de mooiste vragen uit het Boeddhisme vind ik persoonlijk: 'Is it wholesome?'.

"Nee," was mijn antwoord. En trok een grens. 

Afgelopen week hebben we onze kat in moeten laten slapen. Of is het ‘onze kat in laten slapen’? Zonder het woordje ‘moeten’, wat de afwezigheid van keuze impliceert.

Ik was rond 18.00 uur thuis, toen ik een telefoontje kreeg van een verder-op-buurvrouw. “Volgens mij heb ik je kat hier; hij is gewond”, zei ze. Ik erheen. En daar lag 'ie. Hopeloos zielig en verwond aan z’n poot. Dit kunnen we wel aan, geen punt. Ik hield zijn mandje voor hem, maar hij kroop er moeilijker in dan de wond zou doen vermoeden. Op naar de dierenarts. Foto’s. De hele achterbottenpartij zo ongeveer aan gort. Mijn dochter van negen was mee en bekeek de foto’s. ‘Dat is niet goed,’ concludeerde ze. Nee, dat was het niet. We namen onze kat met een verbonden pootje en zware pijnstillers op zak weer mee naar huis. We hadden drie dagen en uiteindelijk vier opties:

  1. Een mega-dure operatie zonder zekerheid op herstel;
  2. Het pootje laten amputeren;
  3. Alles zo laten en zien wat het lichaam zelf zou doen;
  4. Euthanasie.   

We kozen gezamenlijk voor twee. Het werd vier; de andere heup bleek te zwak. Als we onze keuze zouden doorzetten, zou het minstens een jaar pijn voor ‘m betekenen en dan nog met de vraag of hij het zou redden. De dierenarts was zeer sceptisch. Ik ben redelijk rationeel, maar ik keek naar m’n dochters. "Wat denken jullie?", vroeg ik ze. "Hij mag geen pijn hebben," antwoordden ze uiteindelijk heel dapper. Het werd dus een spuitje. Ik bleef met de twee meiden bij hem tot hij sliep en we voelden allen de pijn. In het kokertje in zijn halsbandje hadden de meiden een briefje gestopt. "Lieve Kieka, we houden van jou, voor altijd".

Eenmaal buiten met een troosteloos, leeg reismandje bungelend langs m’n bovenbeen, kwam de kon-je-op-zitten-wachten-gewetensvraag: "Mama, als het nu een mens was geweest?". Ai. Ja. Dan was alles anders. Dan hadden we zeker het betere knutselwerk toegepast. Begrijpelijk? Ik dacht aan de film Facing Animals van Jan van IJken. Ook zijn boek Dierbaar heb ik. Het gaat over de tegenstellingen in onze omgang met dieren (aanrader by the way). Enfin. Ik heb sowieso een sterke veroordeling richting de bio-industrie en die waardeloze veetransporten. Maar ik had die ook naar het andere uiterste: kaarsjes branden op een dierenbegraafplaats, absurde dierenwedstrijden en -tentoonstellingen, hoogstaand medisch gegoochel om een dierenleven te verlengen, en weet ik wat allemaal.

Soms is het onbegrijpelijk; hoe kan iemand zijn hond ceremonieel met alle toeters en bellen begraven en vervolgens de bio-industrie financieel in stand houden? Twee weken geleden nog stond ik met de buren tezamen beteuterd rondom een dood konijn. Snuffie had het begeven. Vervolgens loop ik naar binnen de keuken in en gooi 20 grote garnalen in de pan. Dus ja, wie ben ik om zoiets als een dieren-teraardebestelling te veroordelen? 

“Emotion is reality,” zei iemand me eens, een uitspraak die mij heeft geholpen een stukje van de mensheid beter te begrijpen. “Reality is subjective,” hoorde ik de Dalai Lama in person een paar weken geleden verkondigen in Ahoy. We maken onze eigen keuzes. Maar welke vraag stellen we vóóraf aan onszelf? Een van de mooiste vragen uit het Boeddhisme vind ik persoonlijk: 'Is it wholesome?'.

"Nee," was mijn antwoord. En trok een grens. 

Support Team

Nicolle van Groningen is Reefz Reporter, redacteur Wildlife Magazine, docente dierverzorging/biologie, bestuurslid Stichting Rugvin en adviseur vanuit haar eigen bureau Seanic, waarmee ze bedrijven ondersteunt bij het vormgeven van hun visie & missie.

Advertentie

Over Reefz

🌍 Blue Economy Network

✒️ Lidmaatschap

⚜️ Vacaturebank

Introductie

📃  Columns: een bijzondere verzameling artikelreeksen waarin prominente leden van Reefz hun kijk op de zaken delen -

Partners

Recommendations

Wildlife Magazine

🔎 Bekijk alle verschenen edities van Wildlife Magazine -

Bedrijvengids & Productcatalogus (TOP10)

🔎 Bekijk alle bedrijven en producten op Reefz -

Winactie

Kans maken op deze prijs ?
Doe mee met de Reefz Winactie !

Foto's

Workshops

Teaching - Learning - Caring...

Reefz Sessies

Nieuws, Ontwikkelingen & Innovaties

Travel

-broaden your horizon-

Career Coach

De eerstvolgende stap in je carrière.

Business to Business

Consultancy & Communications

bol.com

zooplus

zooplus.nl

Sprekersbureau SpeakOut

Welke content hoort waar ?

Werken bij WildWorld B.V.

Studie, Stage & Afstuderen bij WildWorld B.V.

Contactformulier

✉️  Ik wil naar aanleiding van de informatie op deze website in contact komen met de organisatie -

Óf: Tip de redactie (anoniem)

Reefz

WildWorld B.V.

FB Page | FB Group | Mailing List



Mission:


Re(de)fining businesses,

Connecting professionals,

Empowering people,

Envisioning sustainable societies.


Read more...



,

Organisatie:


  • Animal Care by Mafalda
  • Communications (B2B)
  • Consultancy (B2B)
  • Contactformulier
  • Medewerkers
  • Partnerships
  • Raad van Advies
  • Reviews
  • Studie, Stage & Afstuderen
  • Werken
  • WildWorld B.V.
  • Workshoppacks
  • Direct naar:


  • Animal Care Manuals
  • Career Coach
  • Human|Nature
  • I.M.
  • Off Topic
  • Projecten
  • Reefz Recensie
  • Reefz Sessies
  • Tip de redactie (anoniem)
  • Vacaturebank
  • WildWorld B.V.
  • Workshops voor Groepen



  • Publisher: WildWorld B.V. | Contact: redactie@wildworld.nl